ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΕΡΜΙΟΝΗΣ του Γιάννη Μ. Σπετσιώτη

                  

Στις 4 Σεπτεμβρίου η εκκλησία μας τιμά τη μνήμη της Αγίας Ερμιόνης, κόρης του Αγίου

Φιλίππου. Ο πατέρας της ήταν ένας από τους επτά διακόνους που εξέλεξαν οι πρώτοι

χριστιανοί, με υπόδειξη των Αποστόλων, για να στηρίξουν το έργο τους. Σύμφωνα με τον

Ευαγγελιστή Λουκά, ο διάκονος Φίλιππος, που ζούσε στην Καισάρεια της Παλαιστίνης,

είχε τέσσερις θυγατέρες, οι οποίες είχαν όλες το προφητικό χάρισμα. Μία απ’ αυτές, η

Ερμιόνη, ξεπερνώντας τα εμπόδια της εποχής, κατάφερε να σπουδάσει την επιστήμη της

ιατρικής. Πρόσφερε τις υπηρεσίες της ως ανάργυρη γιατρός, θεραπεύοντας τους ασθενείς

χωρίς ποτέ να δέχεται χρήματα.

Κάποια στιγμή, η Ερμιόνη πήρε τη μεγάλη απόφαση να εγκαταλείψει το σπίτι και τα

αγαπημένα της πρόσωπα. Με μοναδική σύντροφο την αδελφή της, Ευτυχία, ξεκίνησε ένα

περιπετειώδες ταξίδι, γεμάτο κινδύνους και ταλαιπωρίες, με προορισμό τη Μικρά Ασία.

Σκοπός της ήταν να συναντήσει τον Άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο. Αν και δεν πρόλαβε να τον

συναντήσει, εγκαταστάθηκε στην Έφεσο, όπου και ξεκίνησε το σπουδαίο έργο της. Μόλις

οι κάτοικοι της περιοχής έμαθαν για την παρουσία της, άρχισαν να συρρέουν κοντά της για

να θεραπευτούν. Η Ερμιόνη ανακούφιζε αφιλοκερδώς τον πόνο και τις σωματικές

ασθένειες των πασχόντων. Στη συνέχεια, έβρισκε την ευκαιρία να τους μιλήσει για το

κοσμοσωτήριο μήνυμα του Χριστιανισμού. Για την προσφορά και την προσωπικότητά της,

οι πιστοί τη χαρακτήρισαν δίκαια ως το «Ρόδο της Εφέσου».

Στην Έφεσο, η Ερμιόνη μαζί με την αδελφή της ίδρυσαν το «Ευτυχίας πανδοχείον», ένα

ίδρυμα που περιελάμβανε πτωχοκομείο, πανδοχείο, ιατρείο και γηροκομείο. Εκεί, γεμάτη

αγάπη και καλοσύνη, δεχόταν δωρεάν όλους τους πάσχοντες, τους θεράπευε και τους

μιλούσε για τον Χριστό. Η δράση της, ωστόσο, προκάλεσε αντιδράσεις. Όταν ο Ρωμαίος

αυτοκράτορας Αδριανός, κατά τη διάρκεια περιοδείας του, επισκέφθηκε την Έφεσο,

κάποιοι κατηγόρησαν την Ερμιόνη ότι είναι χριστιανή και ότι προσηλυτίζει τον κόσμο. Ο

Αδριανός εξοργίστηκε και έδωσε εντολή για την άμεση σύλληψή της. Όταν η Ερμιόνη

βρέθηκε μπροστά του, τον αντιμετώπισε χωρίς φόβο. Με εκπληκτικό θάρρος ομολόγησε

την πίστη της στον Χριστό και αρνήθηκε να προσκυνήσει τα είδωλα. Γεμάτος οργή, ο

αυτοκράτορας διέταξε να την υποβάλουν σε οδυνηρά βασανιστήρια. Η χάρη του Θεού,

όμως, την προστάτευε και η Αγία δεν ένιωθε πόνο. Τότε, ο Αδριανός ζήτησε τον

αποκεφαλισμό της. Οι δήμιοι Θεότιμος και Θεόδουλος ανέλαβαν να τη μεταφέρουν έξω

από την πόλη, για να εκτελέσουν την απόφαση του αυτοκράτορα.

Η Ερμιόνη τούς παρακάλεσε να της επιτρέψουν να προσευχηθεί, πριν εκτελέσουν τη

φρικτή τους πράξη. Εκείνοι, όμως, βιάζονταν και αρνήθηκαν να ικανοποιήσουν την

τελευταία επιθυμία της μελλοθάνατης Αγίας. Κινήθηκαν αμέσως εναντίον της και σήκωσαν

τα σπαθιά τους για να την αποκεφαλίσουν. Ξαφνικά τα χέρια τους «ξεράθηκαν και

παρέλυσαν», με αποτέλεσμα τα όπλα τους να πέσουν στο έδαφος. Η θεία δύναμη τούς

είχε καταστήσει εντελώς ανίκανους να της κάνουν κακό. Η Αγία Ερμιόνη στη συνέχεια

θεράπευσε τα παράλυτα χέρια τους. Η αποκατάσταση της υγείας τους και το μεγάλο αυτό

θαύμα έκαναν τους δύο δήμιους να πιστέψουν ολόψυχα στον Χριστό.

Σύμφωνα με μία εκδοχή, η Αγία και οι δήμιοι αποκεφαλίστηκαν τελικά μαζί. Μια άλλη

εκδοχή αναφέρει ότι οι δήμιοι, φοβούμενοι να επιστρέψουν στην πόλη, ζήτησαν από την

Αγία να προσευχηθεί για αυτούς, επιθυμώντας να παραδώσουν τις ψυχές τους καθαρές

στον Θεό. Η Ερμιόνη προσευχήθηκε θερμά και τότε οι δύο άνδρες ένιωσαν μια γλυκιά

νύστα. Έπεσαν στο έδαφος και κοιμήθηκαν έναν ήρεμο, παντοτινό ύπνο. Το ίδιο συνέβη

και με την Αγία Ερμιόνη. Μόλις ολοκλήρωσε την προσευχή της, ξάπλωσε και παρέδωσε

ειρηνικά το πνεύμα της στον Δημιουργό, το 117 μ.Χ.

Την επόμενη ημέρα, τα λείψανά τους μεταφέρθηκαν στην Έφεσο, όπου και ενταφιάστηκαν

με τιμές σε έναν ήσυχο και ευπρεπή τόπο. Μια συγκινητική απεικόνιση αυτού του

μαρτυρίου διασώζεται μέχρι σήμερα σε μια σπάνια μικρογραφία στο περίφημο Μηνολόγιο

του Βασιλείου Β΄. Η μάρτυρας εικονίζεται με κομμένο το κεφάλι, σε οριζόντια θέση.

Στέκεται μετέωρη πάνω από το έδαφος, χωρίς να το αγγίζει, αποδίδοντας έτσι με μοναδικό

τρόπο τη μεταθανάτια κίνηση. Στο κέντρο της παράστασης, ο δήμιος φαίνεται να

επιστρέφει το ξίφος στη θήκη του. Το σκηνικό συμπληρώνουν βουνά, σχεδιασμένα με τον

κλασικό βαθμιδωτό τρόπο, πλούσια φυτική βλάστηση και το περιστύλιο ενός αρχαίου

ναού. Αν και η σκηνή είναι δραματική, εκείνο που κυριαρχεί τελικά στο έργο είναι η

έκφραση θριάμβου του χριστιανικού αγώνα.

Ανήμερα της εορτής της, στις 4 Σεπτεμβρίου 1966, στον λόφο των Μύλων, έναν τόπο

γεμάτο από τις ακριβές παιδικές μας αναμνήσεις, ο μακαριστός συμπολίτης μας

Μητροπολίτης Σάμου και Ικαρίας Παντελεήμων Μπαρδάκος, έθεσε τον θεμέλιο λίθο για

την ανοικοδόμηση του ναού της. Μέσα σε τρία μόλις χρόνια, το έργο ολοκληρώθηκε. Ένα

πανέμορφο, ολόλευκο εκκλησάκι υψώθηκε στον λόφο, αποτελώντας έκτοτε πραγματικό

στολίδι για την περιοχή και την πόλη μας. Λίγο αργότερα και σε μικρή απόσταση από εκεί, προς τα δυτικά του ίδιου λόφου, ο Αρχιμανδρίτης π. Νικόδημος Αεράκης οικοδόμησε τον περικαλλή ναό του Αγίου Νικοδήμου.

Έτσι, σύμφωνα και με τον υμνολογικό λόγο της εορτής της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, «Όρος το ποτέ ζοφώδες και καπνώδες, νυν τίμιον και άγιον εστί». Ο λόφος των Μύλων αποτελεί πλέον έναν αληθινό πνευματικό φάρο. Εκεί όπου στην αρχαιότητα, στο ψηλότερο σημείο του λόφου του Πρωνός, δέσποζε ο ναός της Ήρας, σήμερα ο τόπος ελκύει ντόπιους και ξένους επισκέπτες με τα μοσχοβολήματα της Πίστης και της Φύσης.

Το σημείο προσφέρει γοητευτικές εικόνες αλλά και έντονα συναισθήματα μέσα από

συγκινητικές «συμπτώσεις». Κοιτάζοντας από ψηλά προς τα νοτιοδυτικά, εκεί όπου τα νερά του Ερμιονικού κόλπου συναντούν τη στεριά, μπορεί κανείς να διακρίνει το

Μοναστήρι των επίσης ιατρών Αγίων Αναργύρων, Κοσμά και Δαμιανού.

Μαζί με την Αγία Ερμιόνη, η μνήμη μας στρέφεται και σε δύο ακόμη σπουδαίες ανάργυρες και θαυματουργούς ιατρούς, τις αδελφές Ζηναΐδα και Φιλονίλλα. Με καταγωγή από την Ταρσό της Κιλικίας, οι δύο αυτές Αγίες τιμώνται στις 11 Οκτωβρίου. Τον Αύγουστο του 2006, σε μια ξεχωριστή εκδήλωση του Ερμιονικού Συνδέσμου στον λόφο των Μύλων έξω ακριβώς από τον ναό της Αγίας Ερμιόνης, ξεδιπλώσαμε τον βίο της και εκθέσαμε την εικόνα της μαζί με τις Αγίες Ζηναΐδα και Φιλονίλλα. Για την ιδιαίτερη αυτή περίσταση, ο Αρχιμανδρίτης π. Νικόδημος Αεράκης, ο νέος υμνογράφος της Εκκλησίας μας, είχε συνθέσει ένα πανέμορφο Μεγαλυνάριο. Ήταν μια στιγμή βαθιάς κατάνυξης, καθώς ψάλλαμε τους στίχους του την ώρα που ο ήλιοςβυθιζόταν στον ορίζοντα και το απογευματινό αγέρι έμοιαζε να ψιθυρίζει μύθους, ιστορίες αρχαίων θεών και μνήμες ανθρώπων: «Δεύτε ευφημήσωμεν ευλαβώς ιατρούς παρθένους Ερμιόνην την θαυμαστήν, συν τη Ζηναΐδα και Φιλονίλλη ύμνοις, τας συνεορτάζουσας, εν θείοις δώμασιν».

Τέλος, μια θαυμάσια και ιδιαίτερης αξίας εικόνα της Αγίας Ερμιόνης φυλάσσεται και

εκτίθεται σήμερα στο Μουσείο Ιστορίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου

Ιωαννίνων, αποτελώντας διαχρονικό σύμβολο για την επιστήμη και την προσφορά της.

Μία ιδιαίτερη επίσκεψη

          

Την Τετάρτη 2 Σεπτεμβρίου ήρθε για μια ακόμη φορά στη βιβλιοθήκη μας ο "πρώτος των γραμμάτων" της Ελλάδας , πρόεδρος τη Ακαδημίας Αθηνών κος Διαμαντούρος Νικηφόρος. Από όσα μας είπε συγκρατήσαμε το ότι "οι πολίτες είναι σωστό να επισκέπτονται τις βιβλιοθήκες της χώρας" ....δίνοντας ο ίδιος το παράδειγμα.

Αποτομή Τίμιας Κεφαλής Ιωάννου Προδρόμου

 

Χαριστικό Παζάρι Βιβλίων

 

Μια νέα έκδοση από τη βιβλιοθήκη με θέμα τα Δημοτικά Πηγάδια της Ερμιονίδας

 Το λεύκωμα διατίθεται δωρεάν από τη Βιβλιοθήκη Κρανιδίου.

Εθελοντικές Δράσεις στις Βιβλιοθήκες του Δήμου

 

Η …κομψότητα στην αρχαία Ερμιόνη: Ένας χάλκινος καθρέφτης 2.300 ετών

 του Γιάννη Μ. Σπετσιώτη

Γνωρίζατε ότι ένα από τα πιο όμορφα αντικείμενα γυναικείας ομορφιάς της αρχαιότητας προέρχεται από τον τόπο μας;

Ο λόγος για ένα χάλκινο πτυκτό (πτυσσόμενο) κάτοπτρο που βρέθηκε στην Ερμιόνη και χρονολογείται γύρω στο 300 π.Χ., στην Πρώιμη Ελληνιστική Περίοδο. Στο κάλυμμα αυτού του αρχαίου καθρέφτη θαυμάζουμε μια ανάγλυφη γυναικεία κεφαλή με περίτεχνα μαζεμένα μαλλιά σε κότσο και κομψά ενώτια (σκουλαρίκια). Στο αντικείμενο σώζεται ακόμα και η πρόσφυση, δηλαδή το σημείο όπου εφαρμοζόταν η λαβή ανάρτησης. Ένα μικρό αριστούργημα της μεταλλοτεχνίας που αποδεικνύει την υψηλή αισθητική των προγόνων μας! Αν βρεθείτε στην Αθήνα, μπορείτε να το θαυμάσετε στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, όπου φυλάσσεται σήμερα.

 

 

Ένας συγγραφέας κι ένας ποιητής στη βιβλιοθήκη

                Μια τυχαία κι ευχάριστη συνάντηση στη βιβλιοθήκη. 

                                      

                                    

 

     

Μια Βραδιά Ιστορικής Μνήμης στην Παλαιά Βουλή

                                         

                                     Γράφει η Τζένη Δ. Ντεστάκου

Η παρουσίαση του βιβλίου για τον Εμμανουήλ Ρέπουλη στην κατάμεστη αίθουσα της

Παλαιάς Βουλής εξελίχθηκε σε μια κορυφαία πνευματική και ιστορική στιγμή. Μέσα από
τον μεστό λόγο του εκπαιδευτικού και μελετητή της Τοπικής Ιστορίας κ. Γιάννη
Σπετσιώτη, ο οποίος είχε τον άψογο συντονισμό, η «αύρα» του μεγάλου πολιτικού
πλημμύρισε τον χώρο όπου κάποτε αγόρευε. Η σύμπτωση δε των επετείων θανάτου του
Εμμανουήλ Ρέπουλη και του Ελευθερίου Βενιζέλου έδωσε μια ιδιαίτερη ιστορική βαρύτητα
στην εκδήλωση.
Η έναρξη με το σπάνιο ηχητικό από τηλεοπτικό αφιέρωμα της ΕΡΤ (1983), λειτούργησε
ως μια «μηχανή του χρόνου» αποδεικνύοντας τη διαχρονικότητα των μηνυμάτων του
μεγάλου πολιτικού.
Η εκδήλωση φωτίστηκε από τη σπουδαία προσφορά της κας Δήμητρας Φωστίνη –
Δέμου (Αντιπροέδρου του Συλλόγου). Η ευγενική χορηγία για την έκδοση στη μνήμη των
γονέων και του συζύγου της, Σταύρου Δέμου, ιδρυτή της φαρμακοβιομηχανίας DEMO,
αποτελεί ένα λαμπρό παράδειγμα σύγχρονης ευεργεσίας με βαθιά ανθρώπινο πρόσωπο.
Η αναφορά στα κοινά μαθητικά χρόνια της χορηγού με τον συντονιστή στο Γυμνάσιο
Κρανιδίου πρόσθεσε μια νότα γνήσιας τοπικής συγκίνησης…
Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η παρουσία της συγγραφέως και ποιήτριας κας Λενέτας
Στράνη, η οποία είχε την ευθύνη της έκδοσης μαζί με τον κ. Πάνο Αστίθα. Η κυρία
Στράνη δεν περιορίστηκε σε μια στεγνή ακαδημαϊκή παρουσίαση. Με έναν καθηλωτικό,
θεατρικό και βαθιά αφηγηματικό τρόπο ομιλίας, κατάφερε να μαγνητίσει το κοινό και να
«ταξιδέψει» τους παρευρισκόμενους στην εποχή του Ρέπουλη. Η λυρικότητα της φωνής
της και η θεατρική της πλαστικότητα στο βήμα «ζωντάνεψαν» τους καρπούς της
πολυετούς έρευνάς της. Φώτισε άγνωστες πτυχές της ζωής του μεγάλου πολιτικού,
αποδεικνύοντας στην πράξη πως όταν η ιστορική γνώση μεταδίδεται με πάθος και
καλλιτεχνική ευαισθησία, νικά οριστικά τη λήθη και την αφάνεια.
Η παρουσία του κ. Δημήτρη Καμιζή (γιατρού, πρώην Δημάρχου Κρανιδίου και
Ερμιονίδας) έδειξε πώς η ιατρική και η πολιτική δράση μπορούν να συνδυαστούν με το
πάθος για την Τοπική Ιστορία. Η προσπάθειά του να φέρει την ιστορική μνήμη σε κάθε
σπίτι συγκίνησε το κοινό. Ως εμπνευστής αυτής της προσπάθειας, ανέλυσε τον εσωτερικό
κόσμο του Ρέπουλη και το ηθικό του ανάστημα στη σκιά του Εθνικού Διχασμού. Η πιο
συγκλονιστική στιγμή της ομιλίας του κ. Καμιζή ήταν η ανάγνωση της διαθήκης του
Εμμανουήλ Ρέπουλη, ένα ντοκουμέντο που αποκάλυψε το μέγεθος της αφιλοχρηματίας
και της απόλυτης εντιμότητάς του. Ένας άνθρωπος που διαχειρίστηκε τις τύχες της χώρας
ως Υπουργός και Αντιπρόεδρος Κυβερνήσεως, πέθανε χωρίς κανένα περιουσιακό
στοιχείο, αφήνοντας πίσω του μονάχα ένα μικρό κτήμα και τα καθημερινά οικιακά του
σκεύη!
Ωστόσο, αυτή η υποδειγματική πολιτική ηθική, δεν γλίτωσε τον Ρέπουλη από τα πολιτικά
πάθη της εποχής του. Όπως αποκαλύφθηκε, η μαρμάρινη προτομή του, αν και είχε
κατασκευαστεί έγκαιρα, άργησε να στηθεί στο Κρανίδι εξαιτίας των έντονων αντιδράσεων
και των εμποδίων που έθετε η τότε τοπική πολιτική αρχή. Μια ιστορική αδικία που φωτίζει
τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν ακόμη και οι πιο ακέραιοι ηγέτες απέναντι στον
φανατισμό...
Την επιστημονική σφραγίδα στη βραδιά έβαλε ο Καθηγητής Νεότερης και Σύγχρονης
Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, κ. Αθανάσιος Χρήστου, που υπογράφει και
τον πρόλογο της έκδοσης. Με την καθηλωτική του ομιλία, ανέδειξε την πολυδιάστατη
προσωπικότητα του Ρέπουλη ως πολιτικού με σπάνιο ήθος, οξυδερκούς δημοσιογράφου,
χαρισματικού ρήτορα και φωτισμένου διανοητή.
Στον επίλογο της βραδιάς, ο συντονιστής κ. Σπετσιώτης προχώρησε σε τρεις εξαιρετικά
σημαντικές και σημειολογικές επισημάνσεις που φωτίζουν τη διαδρομή αλλά και τη
μεταθανάτια μοίρα του μεγάλου πολιτικού:
1. Αναλύθηκε η ρίζα και η προέλευση του ονόματος «Ρέπουλης ή Λέπουρης»,
(λεπούρ=λαγός) προσφέροντας ένα σπάνιο γλωσσολογικό και ιστορικό στοιχείο, από τη
μελέτη για την προέλευση των κρανιδιώτικων επωνύμων της ιστορικού κ. Μαρίνας
Τσιρτσίκου.
2. Έγινε ειδική αναφορά στο Σχολαρχείο Ναυπλίου, από το οποίο αποφοίτησε ο
Κρανιδιώτης πολιτικός.
3. Υπογραμμίστηκε με πικρία ότι: Παρά το τεράστιο εθνικό του έργο, δεν υπάρχει, σήμερα,
κεντρική οδός «Εμμανουήλ Ρέπουλη» στην πρωτεύουσα ή σε μεγάλους δήμους, παρά
μόνο ένας μικρός, σχεδόν άγνωστος δρόμος στην περιοχή του Κερατσινίου. Μια
επισήμανση που αναδεικνύει την ανάγκη να αποκατασταθεί η μνήμη του και στον δημόσιο
χώρο...
Η πιο συγκινητική στιγμή της βραδιάς επιφυλάχθηκε για το τέλος. Η απαγγελία από τον κ.
Σπετσιώτη των στίχων του αείμνηστου καθηγητή του Γυμνασίου Κρανιδίου Γεωργίου
Κομίνη για τον «Αθάνατο Νεκρό» Ρέπουλη, τον άνδρα που «δεν σεμνύνεται από τον
τόπο, αλλά σεμνύνει τον τόπο», προκάλεσε ρίγη δέους στην αίθουσα. Η εικόνα με τα
πουλιά που παίρνουν τη γνώμη του Ρέπουλη για να τη φέρουν στη Βουλή συνέδεσε το
παρελθόν με το παρόν και τον ανέδειξε σε πολιτικό πρότυπο – μια πολύτιμη πυξίδα για τις
μέρες μας!
Φύγαμε από την Παλαιά Βουλή έχοντας στο μυαλό μας το ρητό του Ευριπίδη που
ακούστηκε από τον κ. Σπετσιώτη ως τελική παρακαταθήκη: «Όλβιος όστις της Ιστορίης
έσχεν μάθησιν» (Ευτυχισμένος είναι εκείνος που κατέκτησε τη γνώση της Ιστορίας).
Παράλληλα, η εκδήλωση μάς υπενθύμισε τη σπουδαιότητα της Τοπικής Ιστορίας. Όπως
τονίστηκε στην έναρξη, «η καταγραφή της πορείας ενός τόπου ενισχύει την αγάπη για την
πατρίδα και οφείλει να αποτελεί προτεραιότητα στα σχολεία μας».
Θερμά συγχαρητήρια στον Σύλλογο των Απανταχού Κρανιδιωτών «ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ
ΡΕΠΟΥΛΗΣ» και στις εκδόσεις «ΚΟΥΚΙΔΑ». Ήταν μια βραδιά – πηγή ιστορικής μνήμης,
που θα μείνει χαραγμένη στη μνήμη όσων είχαμε την τύχη να παρευρεθούμε.

ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΕΠΟΥΛΗΣ" Αντιπρόεδρος της Κυβερνήσεως του Ελευθερίου Βενιζέλου"

 

Μία μεγάλη και διάσημη οικογένεια από το Κρανίδι

 

Περιοδική Πολιτιστική Έκδοση για την Ερμιονίδα

                        

 

Η Πηνελόπη Δέλτα μέσα από την έρευνα της Μίτση Πικραμένου

Η ζωή και το έργο της Πηνελόπης Δέλτα  παρουσιάστηκε μέσα από την έρευνα και τη μελέτη της Μίτση Σκ.Πικραμένου, στο χώρο της βιβλιοθήκης την Τετάρτη 18 Μαρτίου. Μια παρουσίαση  που  ανέδειξε  και τον γυναικείο  ρόλο της συγγραφέως στην εποχή της.

Τα Δίδυμα και η γιορτή της τουλίπας

 

Συντροφιά με την ερευνήτρια Μίτση Πικραμένου

 

Επετειακές εκδηλώσεις για την Γ ΄Εθνοσυνέλευση

 

«ΟΙ ΦΙΛΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΗΝ Γ΄ ΕΘΝΟΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΡΜΙΟΝΗΣ»

Mε αφορμή τις ημέρες μνήμης για τη Γ΄ Εθνοσυνέλευση στην Ερμιόνη (1827),  επανακυκλοφορεί βελτιωμένη η Β΄ έκδοση του πονήματος «ΟΙ ΦΙΛΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΗΝ Γ΄ΕΘΝΟΣΥΝΕΛΕΎΣΗ ΤΗΣ ΕΡΜΙΟΝΗΣ». Το βιβλίο αποτελεί μια προσπάθεια απόδοσης τιμής στους συντελεστές των ιστορικών γεγονότων που διεξήχθησαν στον τόπο μας.

Γιάννης Σπετσιώτης - Τζένη Ντεστάκου

    

Όσοι επιθυμούν, μπορούν αναζητήσουν το βιβλίο (και σε ηλεκτρονική μορφή) στη Βιβλιοθήκη Κρανιδίου και στην Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη.

 

Συντροφιά με το Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Ερμιονίδας

Τη Δημοτική Βιβλιοθήκη Κρανιδίου επισκέφτηκε σήμερα τμήμα από  το Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Ερμιονίδας.  Οι μαθητές συνοδευόντουσαν από το εκπαιδευτικό προσωπικό, Γιαννάκου,Ε. ,Μάγειρα Π. και Τσάκωνα Γ., ενώ  στο πλαίσιο της επίσκεψης τους είχαν την ευκαιρία να έρθουν σε επαφή με το μαγικό κόσμο των βιβλίων.

Ένα κυκλαδικό ειδώλιο στη βιβλιοθήκη.

Τη Δημοτική Βιβλιοθήκη  Ερμιόνης «Απόστολος Γκάτσος» επισκέφτηκαν  στις 10.02.2026   μαθητές/τριες της  Β’ τάξης  του  Δημοτικού Σχολείου Ερμιόνης .

 Με την συνεργασία των εκπαιδευτικών,  Ζωγράφου Μ. & Παπαθανασίου Ν. η βιβλιοθηκονόμος.Αξαρλή Δ. ξενάγησε τα παιδιά στους χώρους της βιβλιοθήκης  και ακολούθησε εκπαιδευτικό πρόγραμμα με  τίτλο « Ο εγείρων πρόποσιν»  κυκλαδικό ειδώλιο, το οποίο υλοποίησε η Πρόεδρος της Εταιρείας Μελετών Ερμιονίδας , Σκούρτη Β.

Ενημερώνουμε τις σχολικές μονάδες του Δήμου, ότι κατόπιν  συνεννόησης (27540-23461) μπορούν να προγραμματίζουν επισκέψεις στις βιβλιοθήκες του Δήμου, Κρανίδι & Ερμιόνη.

 

Το Ε.Ε.Ε.ΕΚ Ερμιονίδας στη βιβλιοθήκη

 Τη Δημοτική Βιβλιοθήκη Κρανιδίου επισκέφτηκε  05.02.2026  το Εργαστηρίο Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης   Ερμιονίδας (Ε.Ε.Ε.ΕΚ).

Με την άψογη συνεργασία του εξειδικευμένου προσωπικού, η βιβλιοθηκονόμος Δ.Αξαρλή ενημέρωσε μαθητές/τριες για τη συλλογή της βιβλιοθήκης και  τη διαδικασία δανεισμού. Η επίσκεψη ολοκληρώθηκε με την ανάγνωση επιλεγμένων κειμένων από τους εκπαιδευτικούς της σχολικής μονάδας.